Sytuacja polityczna skomplikowała się wraz ze wzrastającym rozdźwiękiem pomiędzy hinduista-mi a indyjskimi muzułmanami, który w latach dwudziestych zaowocował gwałtownymi incydentami. Obie społeczności żyły obok siebie w wielu częściach Półwyspu Indyjskiego, jednak hinduiści stanowili większość wszędzie, za wyjątkiem północnego wschodu i północnego zachodu. Już w latach trzydziestych niektórzy muzułmanie postulowali, aby - wraz z nadejściem niepodległości - na terenach tych ustanowić osobne państwo muzułmańskie. Antagonizm ten był podsycany przez Brytyjczyków, czego wyrazem były regulacje, zgodnie z którymi hinduiści i muzułmanie mieli odrębne reprezentacje polityczne. W 1935 roku Indiom nadana została odgórnie konstytucja, wprowadzająca częściowy samorząd w prowincjach. Indyjski Kongres Narodowy odmówił poczynienia ustępstw na rzecz Ligi Muzułmańskiej, głównego przedstawiciela ludności islamskiej, potęgując jeszcze wrogość pomiędzy obydwoma społecznościami.