W wyniku I wojny światowej kolonie przegranych Niemiec i Turcji zostały podzielone pomiędzy państwa Ententy, jednak nie stały się ich bezpośrednimi posiadłościami, lecz władza w nich sprawowana była z ramienia Ligi Narodów. Jako że Wielka Brytania poczyniła w czasie wojny pewne obietnice Arabom, na Bliskim Wschodzie powstały emiraty Iraku i Transjordanii (dzisiejsza Jordania). W 1932 r. Irak zrzucił panowanie brytyjskie i stał się w pełni niepodległym państwem. Wielka Brytania obiecała także Żydom utworzenie ich własnego państwa i wkrótce musiała spełnić sprzeczne zobowiązania wobec Arabów i Żydów. Jednak znacznie bardziej dramatyczny efekt na kształt zamorskich posiadłości, szczególnie na Bliskim i Dalekim Wschodzie, miała II wojna światowa. W wielu miejscach sytuacja wymknęła się spod kontroli, a mocarstwa kolonialne były zbyt słabe, by móc przywrócić swoją władzę na tych terenach. Francja utraciła Liban i Syrię, kolonia włoska w Libii przekształciła się w niepodległe królestwo, podobnie jak Jordania. W 1948 roku Brytyjczycy opuścili Palestynę, pozostawiając Organizacji Narodów Zjednoczonych rozwiązanie konfliktu żydowsko-arabskiego.